Zielona infrastruktura: Mint Plaza w San Francisco

Zielona infrastruktura: Mint Plaza w San Francisco

Mint Plaza modelowym rozwiązaniem

Dzięki projektowi rewitalizacji Mint Plaza w San Francisco zaniedbana uliczka między budynkami, okalająca zabytkowy budynek Starej Mennicy z 1854 roku, została przekształcona w atrakcyjny skwerek z elementami pozwalającymi zagospodarować wody opadowe. Ogród retencjonujący wody opadowe, basen infiltracyjny i skrzynie z posadzonymi drzewami pozwalają zatrzymywać i filtrować około 1 850 000 litrów wód opadowych rocznie, odciążając tym samym miejski system kanalizacji.

mint-plaza

Widok z góry na skwer Mint Plaza. Fot. CMG Landscape Architecture, w: City Green: Innovative Green Infrastructure Solutions for Downtowns and Infill Locations (2016), United States Environmental Protection Agency.

Projekt ten, ukończony w 2007 roku, był pierwszym tego rodzaju przedsięwzięciem w San Francisco. Z uwagi na swój sukces stał się wzorowym modelem ukazującym jak umiejętnie wprowadzać zieloną infrastrukturę na wysoce zurbanizowanych obszarach miast. Obecnie na skwerku znajdują się kawiarnie i restauracje, organizowane są na nim także różne imprezy plenerowe, np. targi produktów spożywczych, koncerty itp.

Zaniedbana uliczka przyjaznym skwerem

Pod koniec lat 90. ubiegłego wieku dzielnica Mid-Market, w której znajduje się uliczka Mint Plaza ucierpiała z powodu wielu problemów gospodarczych i społecznych. W 2002 roku San Francisco Planning and Urban Research Association (SPUR), stowarzyszenie zajmujące się kwestiami urbanistycznymi i rozwojem miasta, opracowało plan gospodarczej, społecznej i materialnej rewitalizacji dzielnicy. Wskazano w nim potencjał dzielnicy jako węzła komunikacyjnego i podkreślono rolę tamtejszych instytucji kulturalnych, zabytkowych budynków i instytucji zajmujących się pomocą społeczną. W 2005 roku ówczesna agencja samorządowa zajmująca się rewitalizacją miasta przygotowała plan, który także zwracał uwagę na potencjał do rozwoju okolicy Starej Mennicy, jednego z nielicznych budynków w dzielnicy, który przetrwał wielkie trzęsienie ziemi i pożary w San Francisco w 1906 roku. Przed rewitalizacją Mint Plaza była zaniedbaną uliczką, na której parkowały autobusy turystyczne i samochody. Wody opadowe spływały z niej bezpośrednio do miejskiego systemu kanalizacji.

Rewitalizację przeprowadził prywatny deweloper, firma MBC, któremu zależało na stworzeniu przyjaznej przestrzeni publicznej, zwiększającej ruch pieszych i przyciągającej klientów do okolicznych sklepów i kawiarni. Podczas szeregu otwartych spotkań dla mieszkańców dzielnicy i innych zainteresowanych projektem podmiotów uzgodniono stworzenie wielofunkcyjnego skweru, spełniającego liczne potrzeby społeczności lokalnej. Całkowity koszt projektu wyniósł 3,2 miliona dolarów.

Zagospodarowanie wód opadowych

System zagospodarowania wód opadowych na Mint Plaza składa się z ogrodów retencjonujących wody opadowe, komór infiltracyjnych pod powierzchnią ziemi i skrzyń z drzewami, które umożliwiają wchłanianie wód opadowych z powierzchni ponad 1600 m2, nieprzepuszczającej wody. Sześć skrzyni z drzewami zapewnia zieleń na skwerze i zwiększa obszar infiltracji (pochłaniania wód opadowych). Zastosowany system przechwytywania wody deszczowej zdolny jest wchłonąć wody opadowe zebrane w wyniku trzygodzinnego deszczu lub około 2 cm wody. Takie same standardy stosowane są wobec systemu kanalizacji miejskiej, zielona infrastruktura jest więc zdolna zastąpić konwencjonalny system zbierania i odprowadzania wód opadowych. Podczas prac budowlanych okazało się, że piaszczysta gleba pod zbiornikami infiltracyjnymi ma o wiele większy współczynnik filtracji (przepuszczalności) niż się spodziewano. W związku z tym system może zadziałać nawet w przypadku wody 25-letniej lub inaczej – deszczu padającego 24 godziny. Wody z większych opadów odprowadzane są do pobliskich kanałów ściekowych.

sf (002)

Schemat systemu gospodarowania wodami opadowymi na Mint Plaza. Fot. CMG Landscape Architecture, w: City Green: Innovative Green Infrastructure Solutions for Downtowns and Infill Locations (2016), United States Environmental Protection Agency.

Od czasu realizacji projektu Mint Plaza władze San Francisco wydały rozporządzenie i wytyczne dotyczące stosowania zielonej infrastruktury do zagospodarowania wód opadowych. Deweloperzy są zobowiązani włączyć do projektów systemy pozwalające przechwycić i zagospodarować na miejscu 1,9 cm wód opadowych, czyli trochę mniej niż przewidziane jest na Mint Plaza.

Wnioski

Z realizacji projektu wyciągnięto następujące wnioski:

  • Czasem przepisy prawne uniemożliwiają wykorzystanie zielonej infrastruktury. Autorzy projektu rewitalizacji Mint Plaza musieli dostosować do nich niektóre elementy początkowego projektu, co zmniejszyło jego pozytywny wpływ na środowisko. W 2010 roku władze San Francisco wprowadziły nowe wytyczne, zezwalające deweloperom na szersze zastosowanie zielonej infrastruktury do zagospodarowania wód opadowych na miejscu.
  • Znalezienie środków na późniejsze utrzymanie skweru było kluczowe w procesie uzyskania pozwolenia na realizację projektu. Rozwiało obawy władz miasta związane z koniecznością ponoszenia jego przyszłych kosztów.
  • Zbadanie gleby na miejscu w fazie tworzenia projektu pozwala na poznanie ograniczeń danego terenu lub jego możliwego do wykorzystania potencjału. W przypadku Mint Plaza okazało się, że jakość gleby jest o wiele lepsza niż zakładano i można dzięki temu zagospodarować nawet opady z wody 25-letniej (a nie 5-letniej).
  • Projektowanie przyjaznych przestrzeni publicznych pozwala zyskać długofalowe poparcie dla projektu w społeczności lokalnej. Sprawia także, że taka przestrzeń staje się bardziej dostępna dla różnych grup społecznych. W przypadku Mint Plaza organizowanie różnorodnych wydarzeń kulturalnych, artystycznych i społecznych oraz możliwość dowolnego przestawiania słynnych pomarańczowych krzeseł na skwerze pomogły przyciągnąć do niego zróżnicowanych użytkowników. Nie muszą oni być klientami okolicznych restauracji lub kawiarni, żeby korzystać ze skweru.

Anna Kucińska

Na podst. City Green: Innovative Green Infrastructure Solutions for Downtowns and Infill Locations (2016), United States Environmental Protection Agency.

 

Spodobał Ci się tekst, poleć go znajomym:

Dodaj komentarz