Europejska Konferencja ds. Adaptacji do Zmian Klimatu 2015 w Kopenhadze

Europejska Konferencja ds. Adaptacji do Zmian Klimatu 2015 w Kopenhadze

W dniach 12-14 maja w Kopenhadze w Danii odbyła się druga Europejska Konferencja ds. Adaptacji do Zmian Klimatu 2015 (European Climate Change Adaptation Conference 2015, ECCA). Głównym hasłem tegorocznej konferencji było zintegrowanie działań podejmowanych na rzecz adaptacji do zmian klimatu w dziedzinie polityk publicznych, praktyki i biznesu.

European-Climate-Change-Adaptation-Conference

Na styku polityk publicznych, praktyki i biznesu

Uczestniczki i uczestnicy konferencji mogli wziąć udział w różnych sesjach łączących wiadomości naukowe, wiedzę praktyczną, wiadomości z zakresu stanowienia polityk publicznych oraz studia przypadków ze sfery biznesu. Na sesjach poświęconych dostarczaniu wiedzy prezentowano i dyskutowano o najnowszych wynikach badań. Podczas sesji dotyczącej polityk publicznych poruszano kwestie związane ze strategiami adaptacji na szczeblu europejskim, krajowym i lokalnym oraz integrację polityk publicznych na rzecz adaptacji do zmian klimatu i ich skuteczność. Podczas sesji poświęconych praktyce rozmawiano o kosztach i korzyściach wynikających z prowadzenia działań adaptacyjnych, zarządzaniu tymi działaniami i konkretnych narzędziach do tego wykorzystywanych. Uczestnicy i uczestniczki konferencji dyskutowali także o tym, jak ułatwić partnerstwo publiczno-prywatne i rozpoznać możliwości współpracy z biznesem oraz związane z tym rozwiązania. Szczegółowe informacje o programie konferencji oraz głównych prelegentkach i prelegentach można znaleźć na stronie konferencji.

Historia i kultura wpływa na adaptację

Podczas jednej z wielu proponowanych sesji, zatytułowanej „Ochrona naszych brzegów: społeczny i kulturowy wymiar adaptacji wybrzeży w Europie i USA do zmian klimatu”, prowadzonej przez Dr Grit Martinez z Ecologic Institute, grupa prelegentów i prelegentek zajmujących się różnymi dyscyplinami, zarówno naukami społecznymi jak i przyrodniczymi, dyskutowała o historycznych, społeczno-kulturowych oraz ekonomicznych czynnikach wpływających na dzisiejsze działania adaptacyjne podejmowane przez decydentów, firmy ubezpieczeniowe i społeczeństwo.

Przez tysiąclecia ludność Europy przyciągały tereny nabrzeżne. Obecnie zajmują one ok. 40% terytorium państw Unii Europejskiej (UE), mieszka na nich prawie połowa ludności UE. Tereny te mają olbrzymią wartość ze względu na swoje dziedzictwo kulturowe, infrastrukturę, turystykę i handel morski. Są jednak wyjątkowo podatne na zjawiska związane z zachodzącymi zmianami klimatu – m.in. wzrastający poziom mórz, powodzie, erozję, burze i huragany. Co ciekawe, mimo tych zagrożeń ludzie wciąż przenoszą się, aby zamieszkać w miastach i regionach nabrzeżnych.

Sposób, w jaki poszczególne społeczności przystosowują się do zmian klimatu jest bezpośrednio związany z lokalnymi i krajowymi uwarunkowaniami historycznymi, kulturowymi i ekonomicznymi. Dlatego też koniecznie trzeba przyjrzeć się tym uwarunkowaniom i „środowiskowej przeszłości”, aby móc skutecznie opracowywać innowacyjne rozwiązania adaptacyjne.

Prelegenci i prelegentki zaprezentowali i porównali ze sobą programy ochrony przeciwpowodziowej oraz strategie i działania adaptacyjne przyjęte w regionach nabrzeżnych w sześciu krajach – Holandii, Wielkiej Brytanii, Niemczech, USA, Kanadzie i Australii. Szczegółowe informacje na temat ich wystąpień oraz prezentacje do pobrania można znaleźć na stronie Ecologic Institute.

Geneza konferencji

Idea konferencji jest wynikiem wspólnej inicjatywy podjętej w ramach trzech europejskich projektów badawczych: „Bottom-Up Climate Adaptation Strategies for a Sustainable Europe” (BASE)[1], RAMSES[2] i „The Tool-supported policy development for regional adaptation” (ToPDAd)[3][4].

Konferencję zorganizowaną w Kopenhadze poprzedziła pierwsza konferencja europejska, zorganizowana w Hamburgu w 2013 roku, w której uczestniczyło ponad 700 osób. Wcześniej konferencje o tematyce adaptacji do zmian klimatu odbyły się także na innych kontynentach – w Australii (Gold Coast, Queensland) w 201 roku oraz w USA (Tucson, Arizona) w 2012 roku.

Anna Kucińska
na podst.: http://www.ecologic.eu/ i http://www.ecca2015.eu/

 

 

 

[1] BASE (Bottom-Up Climate Adaptation Strategies for a Sustainable Europe) to unijny projekt badawczy wspierający działania na rzecz adaptacji do zmian klimatu sprzyjające zrównoważonemu rozwojowi Europy. Projekt BASE ma na celu udostępnianie decydentom na wszelkich szczeblach naukowych informacji o adaptacji do zmian klimatu. Projekt finansowany jest z Siódmego programu ramowego w zakresie badań na lata 2007-2013. Więcej informacji o BASE: http://base-adaptation.eu/

[2] Głównym celem projektu badawczego RAMSES jest dostarczenie opartej na obliczeniach dokumentacji wpływu zmian klimatu na różne aspekty funkcjonowania miast oraz przedstawienie kosztów i korzyści wynikających z wprowadzenia szerokiej gamy działań adaptacyjnych na obszarach miejskich. Dostarczana dokumentacja ma ułatwić opracowywanie i wdrażanie strategii adaptacyjnych w UE i poza UE. Więcej o projekcie można przeczytać na stronie:  http://www.ramses-cities.eu/

[3] ToPDad (Tool-supported policy development for regional adaptation) jest wartym 4,5 miliona euro projektem badawczym finansowanym przez Komisję Europejską. Jego celem jest wsparcie w zakresie opracowania najlepszych strategii adaptacji do oczekiwanych krótko- i długoterminowych zmian klimatu. Projekt jest realizowany pod przewodnictwem fińskiej firmy konsultingowej VTT, we współpracy z wiodącymi ośrodkami badawczymi w Europie. Więcej o projekcie można się dowiedzieć na stronie: http://www.topdad.eu/

 

Spodobał Ci się tekst, poleć go znajomym:

Dodaj komentarz